iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer

Discography

Kramahoperrata II

Production Label: 
Media Type: 
Published Year: 
2001

Tracks

CD

1 Πέρασμα
Lyrics

Βαριά μου τύχανε και θρέφτηκα μ’ άρρωστο μπόλι,
έφαγα κλάδεμα στης άνοιξης την πρώτη σκόλη,
έγυρα βάρυνα κατάρες και ευχές σωρό
σα μυρμηγκιά γητεμένη μ’ αίμα από νεφρό.
Τα όνειρα τέλειωναν πριν τα παραμίλητά μου
και ό,τι σκότωνα, μεγάλωνε κοντά μου.
Τα όμορφα που είπα απλά τα φαντάστηκα
κι αυτά που είδα δυστυχώς τα μοιράστηκα.
Ψέμα που ζήλεψε να ζήσει στην αλήθεια πλάι.
Αυτή να αισθάνεται και εκείνο μόνο να μιλάει,
για όλα τ’ ανύπαρκτα, τα πλουσιογερασμένα·
άστα είναι αθάνατα, μα άσε και μένα.
Άσε με μένα, να μ’ αρνηθώ.
Άσε με μένα κι ίσως μπορεί να γεννηθώ.
Βαριά μου τύχανε, έφταιξες ψεύτη,
βαριά μου τύχανε σε χρόνο κλέφτη.

2 Άσε με μένα
Lyrics

Βαριά μου τύχανε
– άρρωστο μπόλι
κι ας μην υπήρχανε
τα είδαν όλοι.
Βαριά τ’ ανύπαρκτα
και ριζωμένα.
Κάτσε και κοίτα τά
κι άσε με μένα .

Άσε με μένα
κλαδί γυρτό.
Άσε με μένα,
δε βρίσκω ίσκιο να κρυφτώ.

Άδικα φύγανε·
έφταιγες ψεύτη.
Κι άδικα ήρθανε
σε χρόνο κλέφτη.
Όσα μας είπανε
τα ’χαμε μάθει
κι όσα ξεμείνανε
τα ’χουμε πάθει.

Άσε με μένα
είναι γραφτό .
Άσε με μένα,
σε ξένο χώμα θα θαφτώ.

3 Θα περιμένω
Lyrics

Θα περιμένω, ήλιε
να φανείς, μετά απ’ τη βροχή.
Θα περιμένω, φίλε,
μην αργείς,
αγκάλιασε τη γη.
Έλα και φέρε χρώματα πολλά,
πάρε μακρυά το γκρίζο
κι αν θα μυρίσω αρώματα παλιά,
το αύριο σου χαρίζω

4 Θα περιμένω, φίλε
Lyrics

Στέκομαι ώρα εδώ, πάνω σ' απείραχτο κομμάτι·
βρεμένο χώμα γύρω από στεγνό μονοπάτι.
Βαριά η πλάτη απ' τις ψιχάλες και τα λάθη.
Τι σπατάλη! μια ζωή μέχρι να μάθει!
Ρώτα τη γη που έχει λουφάξει στη συννεφιά,
στην αγκαλιά της κρυμμένα έχει αιώνια στοιχειά.
Όμως, στην άκρη αυτή που ξέχασε κι η γη κι η βροχή,
ώρα καλή στερνή μου θλίψη και πρώτη ευχή.
Πάρε ξωπίσω τούτο 'δω το στεγνό μονοπάτι
κι όταν θα βρεις στα ψηλά τ' ουρανού το δραγάτη,
πες του να 'ρθει θα περιμένω να βιαστεί
– θα είμαι εδώ – να φέρει χρώμα χρυσαφί,
να φέρει εικόνες αυγινές και πρωινή δροσιά·
αν δε προφτάσει, θα φύγει η μέρα – μέρα φτωχιά.
Κρατάω μια ανάσα για το τέλος να μεθώ,
θα περιμένω φίλε, να φανείς πριν να χαθώ.

Θα περιμένω να φανείς όλης της γης ταξιδευτή
να φέρεις χώρες και βουνά πραματευτή,
να φέρεις λόγια φτερωτά κι όνειρα ψιθυριστά,
ήχους και αρώματα και χρώματα σωστά.
Φέρε και κύματα απ' τις θάλασσες του κόσμου
κι άλλα καινούρια κι άπλωσέ τα όλα μπρος μου
κι απ' όσα φέρεις θα διαλέξω τα παλιά και καλά
και πιο πολύ σ' ευχαριστώ για τη φωτιά.
Έλα που στέκομαι εδώ, βιάσου στο ίδιο μονοπάτι,
με βλέπει η γη σα ξεγραμμένο της πελάτη.
Έλα και στάσου εκεί ψηλά και κάψε όπως θες·
η μια σου άκρη στ' αύριο, η άλλα στο χθες.
Και κάπου εκεί στη μέση, εγώ, θα περιμένω να φανείς,
κόντρα στο γκρίζο, μέσα στις στάλες τις βροχής.
Κέρνα κι εμένα μια γουλιά από το φως σου·
ίσα να στάξει στη ψυχή κι ύστερα γεια σου.

5 Της φωτιάς οι μάγοι
Lyrics

Από τα πέρατα της γης
’φέραν της φωτιάς οι μάγοι
ονείρατα φιλόξενα
μήπως και σπάσουνε οι πάγοι.
Μήπως θαρρέψει ο άνθρωπος
και ψάξει στα χαμένα
και βάλει χώρια τα καλά
χώρια τα στερημένα.
Στη φωτιά ρίχνω όλα τα ταμένα
όνειρα - πάρτε με μαζί και μένα
να χαθώ - σε τραγούδια περασμένα
κάπου εκεί - όσα έχω χρεωμένα ζω

6 Encontro
Lyrics
7 Η τέλεια παρεξήγηση
Lyrics

Απ’ το κακό μου ριζαριό,
βράζω βοτάνι στο καιρό,
να τον γητέψω να χαρώ.
Είναι από φύτεμα γυρτό,
που λαχταράει να δει ουρανό,
σα κυπαρίσσι στο γκρεμό.
Πρωί και βράδυ και πρωί
μία σελήνη ακροβατεί
κι ένας βλαμμένος ήλιος.
Στης μέρας το λεπτό σκοινί
στεγνώνουν οι άλλοι μου εαυτοί
και παραμένω ίδιος.
Σεμνότητα ποιότητα,
η τέλεια παρεξήγηση
μια σιωπηλή αφήγηση
στα μάτια σου ανασαίνει.
Την παίρνω και την τραγουδώ,
τη καθρεφτίζω στο κενό,
σ’ ένα επάγγελμα μισό,
η ιστορία σου τρέμει.
Το πιο θλιμμένο μου σουξέ,
που δε με πρόδωσε ποτέ
με παίρνει από το χέρι.
Με ξεναγεί στο πουθενά,
στης Λευκωσίας τα στενά
κι όλο με κοροϊδεύει.
Πρωί και βράδυ και πρωί
μία σελήνη ακροβατεί
κι ένας βλαμμένος ήλιος.
Στης μέρας το λεπτό σκοινί
στεγνώνουν οι άλλοι μου εαυτοί
και παραμένω ίδιος.
Αγάπες και παινέματα
μια σκοτεινή υπόθεση·
μοναδική σου υπόσχεση
το φως στο πρόσωπό σου.
Κι αν θες να πεις πως μ’ αγαπάς,
πες το στον εαυτό σου
και πάψε να με τυραννάς
με το αγαπηταριό σου.

8 Άλλη μια παρεξήγηση
Lyrics

Είναι η μοίρα όπως λενε μια παράξενη κυρά
για το φόβο και το πάθος μας πεινάει
Χωράει η αγκάλη της τη θάλασσα και την πυρά
κι όποιον την μελετάει όπου θέλει τόνε παει
όταν διψάει πίνει τ’ αμίλητο νερό
γι’ αυτό και ’γω γύρισα πλάτη σ’ ό,τι λέγαν όλοι τύχη
ορκίστηκα για πάντα στο κακό μου ριζαριό
και ξέμεινα μ’ αυτά που κουβαλάνε οι στίχοι
Όσοι έβαλα εκτός τόπου και χρόνου σε σειρά
κι όσοι απ’ άλλο χέρι γράφτηκαν πιο σταθερό
χωρίς να δώσω σε κανένα ούτε σε μένα τη χαρά
να κατεβάσω τα μούτρα να μη βλέπω ουρανό
κι ας κρατάω από φύτεμα γυρτό σα κυπαρίσσι
στον γκρεμό παρέα με τον κακό του τον καιρό
ό,τι φυτρώνει πάντα κάτι το βοηθάει να ανθήσει
κι η φωτιά παίρνει μαζί της το χλωρό με το ξερό
όπως τα λόγια αυτά τ’ απλά που βάφτισες και ποίηση
και τους ήχους που σα σύνθεση τους κρίνεις
δεν είναι άλλο από μια τέλεια παρεξήγηση,
εκτός κι αν φταιει αυτό που ήθελες πάντα να γίνεις
Κι όμως, δεν έτρεξες ποτέ να το προλάβεις
και να που τώρα γερνάς με τρόπο όχι δικό σου
τον καημό σου φουκαρά δε θες να καταλάβεις
το καλό σου το έσκασε και σκας απ’το κακό σου
Σ’ αυτό το σημείο που ανταμώνουν τόσοι δρόμοι
και οι μνήμες να χορέψουν πιάνονται απ’το χέρι
αν βρεις κάτι καινούριο για να πεις ακόμη
μη το σφραγίσεις μ’ αυθεντίας βουλοκέρι
κράτα για πάρτη σου το χάρτη σου να βρεις το θησαυρό
κι αυτή την τέχνη που μου λες τόσο ψηλά πως μένει.
Εγώ διαμάντια στα σκουπίδια μη τρομάξεις αν βρω·
ψάξε ό,τι λάμπει φω μπιζού να σου πηγαίνει.
Όσοι μες στ’ όνειρο πάλιο ονειρο γυρεύουν
ούτε ρωτάνε ούτε χρωστάνε μιαν εξήγηση
όσοι το δρόμο που τραβάνε τον διαλέγουν
τους κουνάει το μαντήλι μια τέλεια παρεξήγηση.

Απ’ το κακό μου ριζαριό,
βράζω βοτάνι στο καιρό,
να τον γητέψω να χαρώ.
Είναι από φύτεμα γυρτό,
που λαχταράει να δει ουρανό,
σα κυπαρίσσι στο γκρεμό.

Τσαμπουκάς κι απλότητα, άλλη μια παρεξήγηση
κι αφού δε δίνω εξήγηση ποιο να ’ναι απ’ τα δυο.
Το είπανε ξενόφερτο γεμάτο οργή κι εκδίκηση,
κάποιοι το είπαν ποίηση εγώ το λεω φευγιό
Λαϊκό κι ανθρώπινο, μεγάλη παρεξήγηση,
ξεχωριστή κι η μύηση ποιο κρύβει τη φωτιά.
Παράδοση κι αντίσταση, έντεχνη παρεξήγηση
το προϊόν σ’ εκποίηση για μάτια και για αυτιά.

10 Ή θα χαθώ ή θα σωθώ
Lyrics

Ρίχνω τα ζάρια στο τραπέζι, κάθε φορά που πιάνω
μικρόφωνο στα χέρια μου , νικάω και χάνω·
πέφτω σηκώνομαι λυγίζω κι ορθώνομαι
ήσυχος κοιμάμαι, μα στο ξύπνιο μου αγχώνομαι.
Ιδρώνω, όταν τα χώνω βλέπω οράματα,
κυνηγάω τον εαυτό μου σε hip hop παροράματα
με λέξεις κι ήχους κράματα λιωμένα πυρωμένα
μ’ αντοχές και ελαστικότητα καλά δουλεμένα
στη φωτιά παίρνω κι άλλους στο λαιμό μου
χάνω τον καιρό μου, μα γεμίζω το κενό μου
κερδίζω στα λόγια κι άλλα λόγια φευγάτα
– καλή ώρα και η δεύτερη η Kramahoperrata
Άλλο ένα μονοπάτι κόντρα σε μεγάλους δρόμους
λεωφόρους και εθνικές που σε πανε σ’ άλλους κόσμους
μεγάλους και μικρούς, πάντα διαφορετικούς
κοσμοπολίτικους ανάκατα με πιο κλειστούς.
Όσα είχα κι όσα βρήκα μοιράζω, δανείζω,
μα τα θέλω πίσω, όσο ζω, ελπίζω, δε δακρίζω,
αγκομαχώ, παλεύω, γυρεύω, αντέχω,
απέχω απ’ όσα ζουν άλλοι για μένα και τους τρέχω
ακόμα για άλλη μια φορά με πρόβα τα θεριά
με λύκους καλούς φίλους ξεκινάμε τη σπορά.
Θα γίνουμε η βορά τους όσα πανε κι όσα ’ρθουνε
δε το ξέρω αν θα χαθούμε ή θα σωθούμε

Στης χαράς την κορυφή έχασα γεύση και αφή
ό,τι ακουμπάω γίνεται πέτρα κι όσα είπα χίλια μέτρα.
Από οράματα και θάματα κράμα θα φτιάξω,
θα πετάξω χαμηλά και θα βουλιάξω.
Στη γαλήνη του κενού, στ’ ανοιχτά νερά του νου,
πνίγομαι και κολυμπώ κι απορώ που ακόμη ζω ,
δε θα το μάθει, όμως κανείς ό,τι κι αν βρω,
δε με νοιάζει αν θα χαθώ ή θα σωθώ.

Όποιον κι ό,τι συνηθίζω το βρίζω, το τρομάζω·
όσα αγγίζω τ’ αλλάζω, τ’ αγκαλιάζω και τους τάζω
όνειρα άπιαστα, το πιο κακό μου ελάττωμα
της μουσικής το πάντρεμα θα σπάσει το κεράτωμα
Παράνομα χώνομαι απ’ όσα ζω, απομακρύνομαι
ευθύνομαι για λόγια μου, απ’ τον άλλον δεν κρίνομαι.
Με φτύνουν τα μεγάλα, δε μου δίνουν χαρά
πατώ στα ποδιά μου γέρα κι ας μη πατάω ξηρά.
Ή θα χαθώ ή θα σωθώ κι άμα ρισκάρω να χωθώ
απ’ τη φωτιά κι από όσα καιει κάποτε ίσως πληρωθώ
Δεν το ξέρω, δε με νοιάζει, όσα αξίζω θα ζήσω
ό,τι φέρω θα μου μοιάζει κι όπου βρω θα τ’ αφήσω
στον πρώτο βράχο που βαρέθηκε το κύμα
άλλο ένα θύμα στο λαιμό μου όλο το κρίμα
λεω πολλά και λίγα ξέρω, σε υποσχέσεις δε μένω
πολυπαιγμένο χαρτί, σημαδεμένο, καμένο.
Μα επιμένω στα δικά μας περάσματα
όλου του κόσμου τα περάματα γράμματα και θάματα
τρελού θεού τα πράματα γουστάρω να ζω
ωσότου να παραδοθώ ή θα χαθώ ή θα σωθώ.

11 Εδώ γύρω
Lyrics

Δε βλέπω κανένα εδώ γύρω,
ούτε σκλάβο ούτε και βασιλιά
δεν άκουσα ποτέ μου κανένα
που ξέρει να βγάζει μιλιά.
Δε νιώθω, δε φτάνω και πιάνω
ματιές και χέρια κοντά.
Τι ψέμα να φέρνει το αίμα
γαλάζια και μισή αρχοντιά.
Ανυπόμονο παιδί
παίζεις ζάρια στην αυλή
και το χρόνο μου περνώ
μέσα απ’ το παιχνίδι αυτό.

12 Εδώ γύρω, λοιπόν
Lyrics

Δεν έψαξα ποτέ την αλήθεια στα βιβλία
ούτε και βρήκα κουράγιο να μάθω για τα παλιά
πολλές φορές βρίζω τα θεια με ευκολία
«όχι» δε δίνω, μα παίρνω πολλά «ναι μεν αλλά»
Με τα καλά τα ρούχα μου με ντύναν για ζωνάρι ,
είχα καμάρι και ζόρι για να ‘μαι υπάκουο αγόρι,
όμως είδα κι απόειδα και πούλησα το τομάρι
της φωτιάς απομεινάρι με τη στάχτη πανωφόρι
Εδώ γύρω λοιπόν κολλητά στο παρελθόν
σ’ ένα τσούρμο βρέθηκα μέσα που δειλιάζει
κρυμμένο κάτω απ’ όλων των προγόνων ημών
τη στέγη γιατί η μνήμη του σα ρούχο ξεβγάζει
Μα στάζει κάπου μπάζει φίλε η ιστορία
ποιος είπε ανατροφή την έτοιμη τροφή
Ποιος περιμένει τελευταία στιγμή την ευκαιρία
στημένος στην πιάτσα πάνω στου κόσμου τη στροφή
Μα να που αργεί και θα τον πάρει κι η ώρα
άλλο πράγμα είναι ο χρόνος κι άλλο βλέπεις ο καιρός
είναι απότομη της νέας εποχής η κατηφόρα
όποιος μεγάλωσε στο ψέμα είναι στ’ αλήθεια μικρός.
Ντόπια κόπια σε παλιά κατατόπια
έθνος και πατρίδα, άλλη μια σκάρτη παρτίδα,
σιδερένια, ζαχαρένια και μιζέρια ατόφια
περηφάνια κι επιφάνεια όλα εδώ γύρω τα είδα.

Ιστορία και πορεία η φασαρία κι οι φωνές
περιβόητα όχι ανόητα τα πρωτεία για τα φώτα.
Τιμωρία, πρωτοπορία κι ευκαιρία οι αφορμές
γεγονότα πειραγμένα, όχι σαν πρώτα – κάν’ τη κότα.
Φουσκωμένα ψέμα κι αίμα, όλα ένα , γραμμένα,
ξακουστά μόνο σωστά μες τα βάθη τόσα λάθη
Αυθεντικά τα δανεικά, πουλημένα τα κλεμμένα,
ιερά τα μαζικά, φονικά και θεια πάθη.
Περίφημο σκαρίφημα, παράδοση και άλωση,
σταυρός και δωδεκάθεο για ειδωλολάτρη κι άθεο.
Για αλλόθρησκο και βάρβαρο η γενοκτονία είναι διάσωση.
Ακμαίος ο μεσαίωνας, άγιος σκοπός το μάταιο.
Συνταγή πετυχημένη κάθε άσκοπη σφαγή.
τιμητικά φανταχτερά συνθετικά στεφάνια.
Κατορθώματα τα καρφώματα κι η υποταγή
μεγάλη ιδέα κι άλλη πιο νέα στην επιφάνεια
Δεσποτάδες βασιλιάδες ποτέ μαζί – για δες!
Ούτε δικτάτορα βλογήσανε ποτέ κανένα
και μια ζωή γεμίζαν δίκαια οι φυλακές·
εδώ γύρω απ’ όλα αυτά δεν είδα ούτε ένα.

13 Σ' είδαν παντού
Lyrics

Σ’ είδαν σ’ ολόγιομο φεγγάρι
κρυμμένα αστέρια τ’ ουρανού.
Κρατούσες του βυθού σφουγγάρι
κι ένα στεφάνι του Μαγιού
Σ’ είδαν στο πλάι σταυραετού,
κόντρα στου ανέμου τη φυγή,
νερό να δίνεις του θεού
στων αρχαγγέλων τη πηγή
Σε είδαν παντού…

Σε είδαν να γεννιέσαι πάλι
μέσα σε λύκαινας φωλιά.
Είχες σημάδι στο κεφάλι
κι όλο το κόσμο αγκαλιά.

14 Δέντρο
Lyrics

Πάντα σκεφτόμουν μια νυχτιά πόσο μεγάλη μπορεί να ’ναι
και ρωτούσα οι στιγμές όταν χάνονται που πάνε.
Κανείς δε μου ’πε, θα βολευόμουν και με ψέμα
ούτε μ’ απάντησε ο χρόνος – δύσκολο το θέμα.
Καποιοι δεν είδαν φωτιά , άλλοι τη νιώσαν στο πετσί τους.
Δε βρίσκανε κλαδί, άλλοι κλαδεύαν τη ζωή τους,
άλλοι με στάχτες δώσανε φτερά στο παραμύθι
κι άλλοι του ονείρου σα να ζηλέψανε τη λήθη
και ξαπλώσανε στου δέντρου τη σκιά
και του ταξαν να ξυπνήσουν όταν σβήσει η φωτιά.
Μήπως εκεί σε γνώρισά, μήπως εκεί σε είδα
Παραμιλούσες σε μια ξένη που τη φώναζες πατρίδα.
Θυμάσαι είμαι τ’ αύριο που σου μύριζε φευγιό.
΄Ημουν αγγένητος, τωρα έχω γιο·
αυτός γρήγορα ψηλώνει σα φωτιά, κι ούτε ένα μέτρο
δε μας μεγάλωσε το δέντρο.

Τη νύχτα αυτή τη λέτε εσείς φωτιά, κάποιος την είπε δέντρο
Οι μέρες που λαχτάρησε θα ’ρθουν
Κάποιος την είπε δέντρο.

Έγω τη νύχτα τη φαντάζομαι πόρνη στολισμένη
στρίγγλα, γυναίκα και συνάμα ερωμένη
να καμαρώνει μαζί του μες στο πλήθος
αφού του γιάτρεψε τελείως πια το στήθος.
Τώρα μιλούσε ο σωφέρ του που οδηγούσε
και έτσι στουκάρανε στο δέντρο, αφού αλλού κοιτούσε,
πήρε φωτιά η μηχανή κι η μόνη λύση,
ήταν να πάρει ένα κλαδί γρήγορα να τη σβήσει.
Πωπω, ντροπή η εξέλιξη να ικετεύει κάτι
που μοιάζει μάλλον τώρα σα να περισσεύει
Δεν είναι κρίμα ένα κλαδί να πάει απ’ το δέντρο χαμένο
για κάτι που ’ναι ασφαλισμένο.
Τον είδα όμως και κάπου άλλου ένα βράδυ,
να κάνει μπαμ μέσα στο πλήθος στο σκοτάδι,
σινιέ ντυμένο κι ενώ καιγότανε το κέντρο
σα να μου μύρισε το δέντρο.

Τη νύχτα αυτή τη λέμε εμείς φωτιά,
εσύ την είπες δέντρο
Οι μέρες που λαχτάρησες θα ’ρθουν.
Εσύ την είπες δέντρο.