iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer

Discography

843

Artist: 
Production Label: 
Media Type: 
Published Year: 
2000

Tracks

CD

1 Μαύρο χτικιό
Lyrics

Παλι σε τρόμαξα συγνώμη, μα το κάνω κατά λάθος,

τα βαριά και τα ασήκωτα σου λόγια κάνουν κάπως·

μες τ’ αυτιά μου βαράνε απειλές πάρα πολλές.

Αν δεν τις ένιωσες ποτέ σου μην τις λες.

Θες δε θες ρόλο από μόνος σου δε διάλεξες,

έτσι σου τον φόρεσαν και σου άρεσες.

Αφού δεν πάλεψες μπορεί να τον αγάπησες·

δεν εξηγείται αλλιώς το πως του κάθησες.

Άφησες πίσω τον εαυτό σου τον αληθινό,

έριξες γέλιο δυνατό για να σου βγει μετά ξινό,

έπιασες όπλα τα πιο τρανά της τέχνης

να γίνεις ο γαμώ και δέρνω καλλιτέχνης.

Χωρίς ταμπού είσαι και πας παντού,

οργάνωσες το πρώτο μέσω τηλεφώνου ντου

Με παραξένεψες στα μέρη σου ανηφόρισα,

αλλά τραγούδισα ξανά το «δε σε γνώρισα».

Γύρισα πίσω, μα εσύ ακόμα μένεις κρυμένος

και πάει στράφι το μένος για νά ‘σαι σύ βολεμένος

στα μαλακά μακριά από μάυρα χτικιά,

μα είναι οι λέξεις κρεμάλα στου hip hop τη συκιά.

Μαύρο χτικιό που έχει τον ήχο της βροχής

το Low Bap είναι για σένα βολεμένε

Κι ό,τι κι αν κάνεις κι ό,τι κι αν πεις

Πάντα μπροστά σου θα βρίσκεται καϋμένε.

Μαύρο χτικιό από τον τόπο της φυγής

που σου ‘χει γίνει σαράκι εδώ και χρόνια,

σκάψε το λάκκο σου μονάχος να κρυφτείς,

αυτό που κάνεις θα λοιωσει όπως τα χιόνια.

Πω πω, κακία και μούρη που πουλάς όπου σε παίρνει,

μ’ ένα στυλ που προς τη δύση πάντα γέρνει,

τα καταφέρνει να σε έχει σταθερά στην κορυφή

ενός πάτου μουσικής που θα χαθεί χωρίς τροφή,

μ’ όλα τα συναφή κι ας είν’ παγκόσμια,

στη μαυρίλα το χτικιό δε ντροπιάζει τα εγκόσμια.

Αντίθετα με σένα κι όσους σ’ έχουνε ψηλά

ό,τι στο αίμα σας κυλά έξω απ’ αυτό κατρακυλά.

Λες πολλά γιατί μιλάνε κι οι άλλοι.

Αν βγάλουν κέρατα, εσύ θα βγάλεις δεύτερο κεφάλι.

Άντε πάλι απ’ την άλλη, αν τους δεις αγριεμένους,

κάν’ την κότα, δείξε σθένος στους χαμένους.

Παίχτο σένιος, ερωτύλος ή χαζοαμερικάνος.

Άλλαξέ το από καουμπόυ γίνε ινδιάνος.

Έτσι σαν την τρομαγμένη ιγκουάνα,

μη σε βρει το χτικιό και σου αλλάξει τα πλάνα.

Μη λοιώσουνε τα χιόνια σου πριν καν τα σνιφάρεις,

μη σε βγάλουνε ψεύτη όλα αυτά που ραπάρεις.

Και βαράω το κεφάλι μου απ’ τα γέλια στο ντουβάρι

για ένα χτικιό που κυνηγάει ένα χτικιάρη.

2 Μαθητής
Lyrics

Tόσα χρόνια καθισμένος πίσω από ένα θρανίο,

τα πιο πολλά απ’ αυτά βαρεμένος στο κρανίο,

από έμμονες ιδέες, αποφάσεις διαταγές

για να χτίσω το αύριο θεμελιώνω το χθες.

Που λες, η αρχή καλή, γιατί είχε φάση.

Σίδερο η πρώτη τάξη που κόλλησε στη βράση.

Με μάθαν να διαβάζω και να γράφω με δεξί,

πως να κάνω κριτική και προπαίδεια φαρσί.

Καθώς προχώραγα μου μάθαν το καλό και το κακό,

μα πιο απ’ τα δυό θ’ ακολουθούσα το κρατήσαν μυστικό.

Έπρεπε πρώτα να μάθω για φύση και θεό,

μη και χάσω τη σειρά μου και δε μπω μες το σωρό.

Τιμωρία στη γωνία με τη μούρη στον τοίχο

να μάθω να χορεύω με του χάρακα τον ήχο.

Αλλά δε σφάξανε, δε με τρομάξανε·

όπως με φτιάξανε, το ίδιο εύκολα μ’ αλλάξανε.

Κι έφτασε η ώρα να φύγω φορτωμένος

για τα χρόνια εφηβίας που θα ’ρθουν προετοιμασμένος

Με τα έξι πρώτα που ’χα φορέσει στην πλάτη μου,

μα κάπου ’κει ήτανε που γυάλισε το μάτι μου.

Δώδεκα χρόνια σε ταίζουνε με γνώσεις γενικές,

για να μάθεις στη ζωή σου να βγαίνεις νικητής,

να μάθεις ν’ αποφεύγεις τις αναποδιές

«...πρέπει να μάθεις, μπορείς δε μπορείς, μαθητής...»

Τα έξι πρώτα είναι εκείνα που χαράζουν τις ψυχές

και ορίζουνε το τέλος με τη γνώση της αρχής,

στα υπόλοιπα σκορπάς μαζεμένες ενοχές

«...πρέπει να μάθεις, μπορείς δε μπορείς, μαθητής...»

Κι από τους είκοσι γνωστούς σε πεντακόσιους κολλητούς

– παρέες για όλα τα μέρη και για όλους τους καιρούς.

Κάθε τμήμα και τσαμπουκαλεμένο μπουλούκι,

κάθε κουβέντα να λήγει με χαστούκι.

Εκεί αρχίσαμε να βλέπουμε αλλιώς τις κοπελιές,

αγαπημένο μας άθλημα οι μπουνιές.

Κι αυτές καλές, αρκεί να μην τις τρώγαμε εμείς·

μαύρο μάτι είναι λόγος δυο μέρες να χαθείς.

Περάστε έξω από το μάθημα ωριαία αποβολή

πως το λες αυτό σε μένα, λες και είναι προσβολή.

Φεύγω μόνος μου, δε ξαναπατώ στο μάθημά σου·

όλου του χρόνου οι απουσίες χάρισμά σου.

Και ξάφνου πάλι μαθητής, ρε, πως περάσαν τρία χρόνια

για ξήλωμα της αλητείας τα γαλόνια.

Δεν περνάει η μαγκιά μου ούτε η μπογιά μου.

Απολυτήριο για να δω στα ονειρά τα πιο τρελά μου.

Μα ακόμα κι εκεί μου κόψαν το βήχα.

Έψαξα ερώτηση να βρω για την απάντηση που είχα

από καιρό αποφασίσει, μα την έπνιγα

Τι θέλω δω Με ρώτησα, σηκώθηκα κι έφυγα.

3 Μάγος αναλογικός
Lyrics

Χτες αντάμωσα στου ονείρου μου τα μέρη

έναν αλλόκοτο τύπο που φάνηκε ότι με ξέρει,

αφού με φώναξε πρώτα με τ’ όνομά μου

κι ύστερα λίγωσε η μορφή του την καρδιά μου.

Πριν μου μιλήσει μου φάνηκε αρκετά λογικός

μα μου συστήθηκε σαν μάγος αναλογικός.

Κακήν κακώς, μου είπε, ότι γύρισε εδώ

για να με κάνει να χαρώ και να δω

εικόνες από μια άλλη επόχη περασμένη

τόσο όμορφη όσο και γερασμένη.

Είχε στα χέρια ένα ψηλό και μαύρο ραβδί

φτιαγμένο από πανέμορφου δέντρου κλαδί

που ’χε βρει σ’ ένα βάλτο θαμμένο

και καμμένο απ’ τη φωτιά και τη βροχή δουλεμένο.

Κι αφού με είδε που ’χα μείνει με το στόμα ανοιχτό,

"Μην το φοβάσαι" μου ΄πε "είναι της ζωής φυλαχτό.

Μ’ αυτό ο χρόνος δαμάζει όλα τα όνειρα

και βγάζει τη ζωή απ’ τα απόνερα.

Κρύβει ψυχές στου ουρανού το πατάρι

Κι αν θέλεις ζητησέ του μια χάρη".

Αν είσαι ο μάγος, όπως λένε ο τρανός,

που ’χει μεγάλη καρδιά από βινύλιο,

κάνε μου δώρο, αφού δε βρήκα μοναχός

τον ασημένιο δίσκο με τον μαύρο ήλιο.

Μου ’παν στον τόπο αυτό για κάθε παλληκάρι

είναι η τύχη, το σπαθί του και το φυλακτό.

Αν είσαι μάγος, θέλω μόνο αυτή τη χάρη·

ήδη πέρασα μακριά του χρονάκια οχτώ.

Στραβομουτσούνιασε ο μάγος, ο σπουδαίος, ο τρανός

και του φάνηκα τελείως παλαβός.

Σήκωσε το ραβδί του και με πήρε μαζί,

πήγαμε σ’ ένα τίγκα με cd μαγαζί.

Με το ραβδί του όποιο ακουμπούσε, βινύλιο γινόταν

κάθε ψηφίο ψοφούσε ή κρυβόταν

στα πλαστικά μαλακισμένα κουτάκια,

εκεί που βάζουν οι τρελοί τα τραγουδάκια.

Φώναζε απ’ τη χαρά του ήθελε όλα να τα μαγέψει,

μπροστά στα πόδια του βουνό τά ’χε όλα μαζέψει.

Και τότε ρώτησε ποιό του ζήτησα βινύλιο

τι χρώμα ήταν και τι χρώμα είχε τον ήλιο.

Κι αφού του είπα εκείνος στρώθηκε στο ψάξιμο

δεν είχε χρόνο, λέει, πια για χάσιμο.

Ήθελε τόσο να με κάνει ευτυχισμένο,

θα τό ’βρισκε όπου και νά ’ταν κρυμμένο

Σε μια στιγμή τον είδα να τραβάει από κάτω κάτι.

Λες να κρατούσε τ’ όνειρό μου πίσω απ’ τη πλάτη,

το μεγαλύτερο που μόυ ’γινε χατήρι

Όμως με ξύπνησε το παλιοξυπνητήρι.

4 Η τρέλα δε πάει στα βουνά
Lyrics

Όσα με τάισαν μικρό τα φτύνω τώρα μισά,

όσα μου σέρβιραν σε πιάτο τά ’χω ξεχάσει.

Τρελός παπάς μ ’είχε βαφτίσει σε μια γκρίζα εκκλησιά

χωρίς όνομα στη φέξη και στη χάση

Συνήθεια κι αλήθεια μ ’ευλάβεια μετάλαβα

να μάθω αν είμαι εγώ ή αν κάποιο ρόλο ζω,

μέχρι που τράκαρα την τρέλα και κατάλαβα

ότι δεν πάει στα βουνά – γι ’άλλους τρελό γι ’άλλους χαζό,

απίστευτο κι αληθινό – γι’αυτό και χολοσκάω.

Εδώ ειν’ το γέλιο μια σχισμή για να χωθεί το δάκρυ

Είναι η τρέλα μια σκακιέρα που όσο κι αν την πελεκάω

όσο κι αν στίβω το μυαλό μου δε θα βρω την άκρη

και να φάω χιλιάδες πιόνια δε θα φτάσω βασιλιά,

γιατί εδώ δεν έχει κανείς το πάνω χέρι.

Ούτε οι μάγκες ούτε οι κότες δεν έχουνε λαλιά

ξύπνιοι και βλάκες δεν κοιμούνται παρά μέρα μεσημέρι.

Γνωστικοί και γνώστες όσο πάει και λιγοστεύουν·

φταίει ο καιρός που όσο περνά η λογική τους ξεχνά.

Μες το μυαλό τους αδέσποτους πόνους μαζεύουν·

δεν αφήνουνε την τρέλα ν’ανέβει στα βουνά.

Η τρέλα τελικά δεν πάει ποτέ στα βουνά,

στο μπερδεμένο μας μυαλό πάντα φωλιάζει,

μας σέρνει από τη μύτη και μας πάει στο πουθενά,

το γλεντάει, ηδονίζεται, φωνάζει

Η τρέλα τελικα δεν πάει ποτέ στα βουνά

κυνηγάει ανθρώπους φοβισμένους,

μοιάζει από γκόμενα κλωτσιά στ’ αχαμνά

και μας αφήνει για πάντα διπλωμένους.

Εμένα φαίνεται μικρό θα μ ’αφήσαν νηστικό,

γι’αυτό και άργησε η τρέλα στο μυαλό μου να φωλιάσει.

Σαλεμένος ήμουν και μού ’μοιαζε λογικό

ο κόσμος άργησε από μπρος του να με χάσει.

Κι όμως ήρθε η σειρά μου και τρελάθηκα

και πήρα τα βουνά μήπως και πούνε για μένα.

Έψαχνα κάτι ν’ακούσω αλλά άδικα

κι άρχισα όλα να τά ‘χω γραμμένα.

Σε λαγκάδια και κορφές βρήκα την ηρεμία μου

που την είχα ξεχάσει κι εκείνη πάντα μ’αδειάζει.

Δεν ξανάβρισα ποτέ τα ιερά και τα θεία μου,

η τρέλα στα βουνά κι αυτή κατασταλλάζει,

γιατί φωλιάζει σε πόλεις και κτίρια τσιμεντένια,

ρόδες καβαλάει και τη μάζα κοιτάει,

φοράει ράσα χρυσά και χτενίζει τα γένια,

κυβερνάει, εκδίδει και το κέρδος μετράει.

Και ‘γω που ανέβηκα βουνά μόνο εκεί δεν τη βρήκα·

όχι πως θα νιώσω και ποτέ μου ενοχές.

Καλοπέρασα μ’ εκείνα που κουβαλούσα προίκα

τρελάθηκα στο τέλος κι εγώ, εσύ τί λες

5 Το μεγάλο κόλπο (2000 Version)
Lyrics

Ακούω πολλά να λένε τριγύρω μου τον τελευταίο καιρό
κι αλήθεια άλλο δεν μπορώ
αυτούς τους ειδικούς που μιλάνε για όλα αυτά που εμείς
παλέψαμε να βγάλουμε απ’το βούρκο της σιωπής.
Και οι αναλύσεις να γίνονται με το σωρό
και όλοι οι δήθεν των media να κρατάνε το χορό
σ’έναν ρυθμό ακίνδυνο να τους βολεύει
αφού η αλήθεια πάνω τους δε περισσεύει.
Και η γλώσσα η μίζερη εκείνη στα γραπτά
να εξυπηρετεί όσους γράφουν για όλα αυτά
που αλλάζουν κώδικα συνέχεια στο σωστό
και σε κρατάν φυλακισμένο στο γνωστό.
Με ένα φόβο φτιαγμένο σαν προσωπικό
γιατί σε θέλουν βίαιο και σπασμωδικό
να μη τολμάς της σκέψης σου τα πρότυπα να φτύσεις
κι αφού γεννάει υποκρισία ο νους σου να τη ζήσεις.
Να φοβάσαι ασήμαντος να μείνεις
να θέλεις δύναμη τα πάντα εσύ να κρίνεις
μια θέση με υπόληψη και να στο αναγνωρίζουν
εκείνοι που στη δύσκολη τη πλάτη σου γυρίζουν.
Μα όλα αυτά είναι πνιγμένα στη βρωμιά
λύση δε βλέπω εγώ καμιά
γι’αυτούς που η πένα και η οθόνη είναι όπλο
που ζωντανό κρατάνε ακόμα το μεγάλο κόλπο.

Low Bap – Απ’της φυγής τον τόπο

Ούτε να κάνετε τον κόπο

Δε ζητάω – «...μια θέση μες το κόλπο...»

«...μη μου δείξετε τον τρόπο...»

Low Bap – Κι αφού βρήκα τον τρόπο

Θα’μαι για πάντα σ’αυτό τον τόπο

«...που ζωντανό κρατάει ακόμα το μεγάλο κόλπο...»

Άκουσα κάποτε ανθρώπους με αγωνία να μιλάνε
σε καθέναν από μας σα να παρακαλάνε
γι’αυτή τη μαύρη εποχή του ψεύτικου ουρανού
της κρυφής επιθυμίας και του βιασμού του νου.
Μα η αλήθεια βλέπεις είναι μόνο για ν’ακούς
δύσκολα περνάει σε αμείλικτους καιρούς
και όλοι αυτοί τείνουν να γίνουν γραφικοί
γιατί κακόμοιρε λαέ εσύ άραξες εκεί
που τονώνουν τη χαμένη τη μαγκιά σου
περνώντας συνεχώς εικόνες ψεύτικες από μπροστά σου
σαν όλα εκείνα που θα ήθελες κρυφά να δεις
σαν όλα εκείνα που να ζήσεις δε μπορείς.
Που επιμελώς το περιτύλιγμα φαντάζει
αυτό είναι ρε που με τρομάζει
και νιώθω τη ζωή μας σαν κουπόνι
που όποιος μαζέψει πιο πολλά τα εξαργυρώνει.
Με όνειρα ζωής και μια θέση μες το κόλπο
μα μη μου δείξετε το τρόπο
θέλω να μείνω μακριά και να κοιτάω ψηλά στο φως
για μένα όλα αυτά είναι εχθρός.
Πνιγμένος από λάσπη και βρωμιά
λύση δεν ψάχνω εγώ καμιά