iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer iTunes Google play spotify deezer

Discography

Αρχή Επί Τέλους

Production Label: 
Media Type: 
Published Year: 
1997

Tracks

CD

1 Η πύλη
Lyrics

Είμαστε κοντά στο χάσιμο του αιώνα
κι αρχή επί τέλους πάλι
χαίρεται η εξαίρεση για σένανε κανόνα
χαίρεται για όσα σου χαρίσαν οι άλλοι
φωνές σκόρπιες παρακμή
άπλωσες παντού σαν χάδι
κι εγώ θα κλέψω μια στιγμή
για να τη δώσω στο σκοτάδι
εδώ στη Βαβυλώνα
θα ’χουμε μαύρο χειμώνα
και σ’ όποιον δεν αρέσει
μπορεί λευκά να φορέσει
να γελάσει αφού πρώτα υποκλιθεί
ν’ αφήσει κάτι από μέσα του να φύγει να χαθεί
κι όταν τελειώσει θα λείπουμε όλοι
θα πάνε τζάμπα οι ρόλοι.
Θα πάνε τζάμπα οι ρόλοι
αφού θα λείπουμε όλοι
θα πάνε τζάμπα οι ρόλοι
γιατί φωνάζετε όλοι
θα πάνε τζάμπα οι ρόλοι
αφού θα λείπουμε όλοι
κι η πουτάνα η πόλη
θα ζει για πάντα μια σκόλη.

2 Ραψωδία επί σκηνής
Lyrics

Άνδρα μοι ένεπε μούσα παράφρονα
τραγούδα μου λίγο κι ας είναι παράφωνα
τα όργανα όλα που παίζουν κοντά μου
κι ακόμα χειρότερη απ’ όλα η μιλιά μου
δώσε μου έμπνευση τη γλώσσα μου λύσε
κι ένα σημάδι πως δίπλα μου είσαι
να πάρω κουράγιο και να διηγηθώ
τον τρόπο που ζήλεψα κι εγώ να χωθώ
σ’ αυτό το μπουλούκι που η τρέλα αφθονεί
και για το πως βρέθηκα εδώ στη σκηνή
παρέα με τ’ άλλα τα 7 τα ρεμάλια
στης Βαβυλώνας τα μαύρα τα χάλια
Μπουκάραμε νύχτα και για μια στιγμή
μας βρήκες αντίκρυ σου κι εσύ παρακμή
έτοιμους για όλα κι ήσουν άθλια πάλι
κι έγινε η ευχαρίστηση ακόμα πιο μεγάλη
όταν γονάτισες μπροστά μας φοβισμένη
με όλα τα στοιχεία σου αγκαλιασμένη
να ικετεύεις να καείς να λυτρωθείς
μα εγώ σ’ έσυρα μαζί μου επί σκηνής

Στέκομαι πάλι εδώ μπροστά σας κι έχω την τιμή
να σας δείξω τα στοιχεία που αποτελούν την παρακμή
το πρώτο γεμάτο γνώση, γεμάτο με κανόνες
μ’ απαντήσεις κι άγνωστες εικόνες
το άλλο όλο χρώματα γραμμές και πινελιές
κι ας μη θυμίζει τίποτα μετράνε οι υπογραφές
Ω! Φτάσαμε στο πιο όμορφο και λαμπερό στολίδι
είναι μικρό και στρογγυλό γυαλιστερό παιχνίδι
που κρύβει νότες που κρύβει ήχους
κρύβει ταλέντο και κάποιους στίχους
και για φαντάσου αφού βγάλαμε κι εμείς
πως να μην είναι ένα σημάδι παρακμής.

Έχω κι αυτό εδώ το χαρτί που γράφει πρόσκληση για δυο
πρέπει να πας από νωρίς γιατί θα γίνει ρημαδιό
θα μαζευτούν οι ειδικοί, οι κριτικοί
και τις καλύτερες τις θέσεις θα ’χουνε οι κοσμικοί
μα αν δεν προλάβεις υπάρχει αυτό με τα κουμπιά
και ούτε γάτα ούτε ζημιά
πάντα θα είσαι ένας ήρωας αφανής
και εμείς τα τέρατα ξανά επί σκηνής

Γουστάρω εδώ πάνω μικρόφωνα πολλά
κι αυτοί που τα κρατάνε τα λένε όλοι καλά
είναι τίγκα στα πικάπ τίγκα και στα σύνθια
από τρελό κι απ’ το κρασί μαθαίνεις την αλήθεια
γι’ αυτό ακούστε με όλοι με λίγο προσοχή
δεν έχω βλέπετε και τόση αντοχή
και πριν να ξενερώσω να προλάβω να σας δώσω
μια ανάμνηση καλή όχι για να σας σώσω
αλλά να σας θυμίσω ποιόν είδαμε όλοι πρώτο
να πιάνει το μικρόφωνο αντρίκεια, ρε γαμώτο
και να τα χώνει όπως δεν τα ‘χε πει κανείς
ο πρώτος Έλληνας που ράπαρε θυμάμαι επί σκηνής
Το σεβασμό μας λοιπόν κι έτσι μη με κοιτάτε
γιατί όσοι κάνετε hip-hop θα του χρωστάτε
άλλοι τα πάντα και την ψυχή σας ίσως
κι άλλοι πολλά γιατί χωρίς το μίσος
που τρέφατε για κείνον θα ήσασταν φλωράκια της σειράς
το ξέρω - Τι μ’ ακούς ρε και γελάς
Γι’ αυτό και είμαι εδώ να σου θυμίσω ότι κανείς
δεν ξέχασε το λόγο που είμαστε όλοι επί σκηνής

Μπουκάραμε νύχτα και για μια στιγμή
μας βρήκες μπροστά σου ξανά παρακμή
Κι αυτή τη φορά δε σε σώνει κανείς
Μια ραψωδία απ’ τα τέρατα ξανά επί σκηνής.

3 Βλακειάδα 2004
Lyrics

Τα ’μαθες ρε, κέρδισε η δικιά μας πόλη
και τηρεί προϋποθέσεις που θα ζήλευαν όλοι
όλο καμάρι οι άρχοντές μας γιορτάζουν το καλό
με πανηγύρια μνημεία και αρχαίο φελλό
με του Ομήρου τα λέιζερ χορογραφίες του Δία
και μια πόρνη ιδέα να ζητιανεύει αηδία
και ντύνεται Ολυμπία όλη η Ελλάδα
γονατιστή παρακαλάει για σένα Βλακειάδα
βρήκαμε ντόπα δυνατή τα τεστ να μην την πιάνουν
κι οι δικοί μας να μην χάνουν
θα ’χουμε και σπόνσορα που λες την κόκα-ριόλα
(ναι πάντα κόκα-ριόλα)

Θα ντύσουμε τις γλάστρες με χλαμύδες
θα κάνουμε απολύμανση και για τις κατσαρίδες
θα φέρουμε τα σύνορα μέχρι τον Λεωνίδα
του το ’ταξαν μου το ’πε όταν τον είδα
παντού θ’ απαγορεύονται κι οι γέννες κι οι κηδείες
θ’ αλλάξουν τα σενάρια και για τις τραγωδίες
θα ’ρθούνε καλλιτέχνες εμβέλειας μεγάλης
την έναρξη θα κάνει ο εθνικός μπακάλης
τα σκηνικά - τους το ’πα - μην πάνε όλα άδικα
να κάνουν τους αγώνες οι βλάκες στα ελληνάδικα
στο φυσικό τους χώρο θα σπάσουν τα ρεκόρ
γιατί θα τους τονώνει συνέχεια το ντεκόρ
θα τους θυμίζει αυτή η μουσική το ήθος
όλων αυτών που πάλεψαν για να υπάρχει ο μύθος
ότι πρέπει να πάρουμε για πάντα στην Ελλάδα
αυτό που λέγανε παλιά Ολυμπιάδα

Ακούστε τ’ αγωνίσματα που η χώρα μας μπορεί
να πάρει και μετάλλιο αφού είναι φαβορί:
με τσιφτετελοβάδην θα γίνει η αρχή,
αφού έχουμε και Τούρκο παλιό προπονητή
συνέχεια στις μπάρες το άθλημα είν’ η σφήνα
κι αν πάς πολύ καλά, κομμάτια σ' ένα μήνα.

Στα 3000 μέτρα τύφλα κι εθνική
αλήθεια πάντα υπάρχει μεγάλη προοπτική
τρέξιμο πολύ στα 100 και μέσα
και μη ζητάς πολλά δεν έχουν όλοι μπέσα
στο polo με polo χρειάζονται και κώλο
και κώλο με κώλο στο solo με polo
και μην τρομάξετε αν μας πάρει από χάμω
έχουμε καλούς στις μπαλωθιές σε γάμο
στην σπαταλοδρομία ρε δεν αφήνουν δις
στις ρουφιανοδρομίες εκεί ρε να μας δεις
γι’ αυτό σου λέω μπορούμε παντού να διακριθούμε
την άκρη θα την βρούμε παντού θα τη χωθούμε
κι αν δεν πιστεύεις όσα λέω μου τα ’πανε δεν τα ’δα
μας έχω όμως ικανούς για μία Βλακειάδα

Η χώρα η δικιά μου που λέγεται Ελλάδα
παλιά δεν είχε σπόνσορα δεν είχε αφεντικό
φιρί φιρί το πάει για μία Βλακειάδα
και πρέπει να χρεώσω σε κάποιους το κακό.

Ω! Έλληνες χαρείτε
θα τελειώσει και το μετρό
Ω! Έλληνες χαρείτε
όσο έχετε καιρό
Ω! Έλληνες χαρείτε
στη Λοζάννη είχε πάει κι ο Κοκός
Ω! Έλληνες χαρείτε
ας μας λυπηθεί ο Θεός
Ω! Έλληνες χαρείτε
γκαστρώθηκε η ισχνή μας αγελάδα
Ω! Έλληνες χαρείτε
τέρμα πια η φασολάδα
Ω! Έλληνες χαρείτε
θα είναι οι καλύτεροι αγώνες
Ω! Έλληνες χαρείτε
η παρακμή χορηγός εις τους αιώνες

4 Βέβηλος
Lyrics

Αυτά που σου φτιάξαν ρε μπούλη με στοργή
εγώ τα κοίταγα να λιώνουνε στη γη
όταν εσένα σε τυλίγανε με χάδια
εγώ είχα μάθει να παλεύω στα σκοτάδια
και ρωτάς γιατί μισώ τόσο και τους δυο μας
γιατί δε μοίρασαν καλά ρε τ’ όνειρό μας
κι έτσι βολεύτηκες κι εγώ τραβήχτηκα μακριά
είχες το φάρμακο μα εγώ ήθελα την γιατρειά
εσύ είχες φίλους και παιχνίδια κι όλα ωραία
είχα ένα σκύλο τον ίδιο αλήτη για παρέα
πήγες σχολείο το μόνο που ζήλευα από σένα
ήσουν εντάξει εγώ τα ’χα χαμένα
φώναζες πατέρα φώναζα αφεντικό
εσύ είχες πάντα δίκιο εγώ ήμουν το κακό
και μου ζητάς να κατεβάσω τη φωνή μου
εγώ που πρώτα απ’ όλα είχα σκοτώσει τη ζωή μου

Γράψε στ’ αρχίδια σου τους φλώρους και συνέχισε να λες
ό,τι γουστάρεις και κάνε ρε ότι θες
σπάστα όλα και γάμα τους το σπίτι
βγάλ’ τους κι όλα όσα χαρήκανε απ’ τη μύτη
γίνε εφιάλτης γίνε ένα όνειρο κακό τους
γκρέμισε κάθε τι καλό τους και δικό τους
μα σκέψου λίγο αν τ’ αντέχει η ψυχή σου
κι αν δεν έχασες τελείως το παιχνίδι της ζωής σου

Ρε κάνε μου τη χάρη τις συμβουλές σου αλλού
εγώ χαίρομαι τη λόξα του μυαλού σου του θολού
τώρα λοιπόν μη μου τα λες αλλιώς
εσύ που κι απ’ την τρέλα είσαι πιο τρελός
μπορεί να ’μαστε αδέρφια μα λόγος δε σου πέφτει
να μιλάς για κάποιον που θα σε βγάλει ψεύτη
εγώ την είδα έτσι κι έτσι θα τελειώσω
και ό,τι βρεθεί μπροστά μου ξανά θα βεβηλώσω
τώρα για εξηγήσεις νομίζω είναι αργά
γουστάρω που θα φύγω μ’ αυτούς σιγά σιγά
βλέπεις στη ζωή πάντα φεύγανε παρέα
όσα γκρεμίσαμε και φτιάξαμε ωραία.

Είμαι στο τέλος δε θέλω να γλιτώσω
είμαι ένας Βέβηλος θέλω να σε πληγώσω
πως μου ζητάς να κατεβάσω τη φωνή μου
εγώ που έχω σκοτώσει πρώτα απ’ όλα τη ζωή μου
Είμαι στο τέλος δε θέλω να γλιτώσω
είμαι ένας Βέβηλος θέλω να σε πληγώσω
πως μου ζητάς να κατεβάσω τη φωνή μου
εγώ μαλάκα δε χαρίζω την ψυχή μου.

5 Μην πεις κουβέντα
Lyrics

Μη! Μην πεις κουβέντα
κράτα την κριτική σου κι όσα λόγια πληρωμένα έλεγες για άλλους
θέλοντας να τους κάνεις σε μια νυχτιά μεγάλους
ο δίσκος αυτοδιαφημίζεται και δεν χαρίζεται
σταματήστε πενατζήδες να γαβγίζετε
κι αν δω την φάτσα μου σαν άλλους
στη σούπερ τη Κατίνα θα φτύνω στον καθρέφτη ένα μήνα
κι αν θα με δείτε να γελάω στην TV
κράξτε με όλοι σε καλό ρε θα μου βγει
και μη με ψάχνετε στα show
η φάτσα μου καλά δε γράφει
κι αν βάλω πούδρα στον ιδρώτα θα ξεβάφει
είμαι ένας Βέβηλος μη γράψετε για μένα ποτέ
γράψτε γι’ αυτούς που σας πληρώνουν σαν το πάγιο του ΟΤΕ
για μια καριέρα ρε άντε τραβήξου αλλού
που θα 'ρθω στην εκπομπή σου μωρή κόρη του γιαλού
να πω όσα θες εσύ κι οι θεατές σου
δε σ’ έχω ανάγκη κι άσε τις απειλές σου
πως με το στόμα και την πένα θα με κάψεις
γιατί αν σου δώσω πιο πολλά και για τη μάνα σου θα γράψεις
πως να γράψεις για low bap αφού δεν ξέρεις καν τι είναι
πως να πεις για hip hop άντε στ’ αβγά σου μείνε
να αντιγράφεις όσα λένε οι εταιρείες
για λίγα φράγκα για λίγες ευκαιρίες

Μην πεις κουβέντα
κόψε τα λόγια τα καλά τα κομπλιμέντα
μην πεις κουβέντα
έχω για πάρτη σου πολλά ρε ντοκουμέντα

Θα με βόλευε νομίζεις να λες για μένα πολλά
μα δεν είναι έτσι εγώ περνάω καλά
μ’ αυτούς που ακούνε όσα λέω διερμηνέα δε θέλω
χτίζω σπίτι στην ψυχή μου κι αν το θέλετε μπουρδέλο
ψάξτε αλλού στις ακριβές τις συνοικίες
που είναι ωραία στολισμένες κι οι πουτάνες κι οι αδικίες
που έχει τόσους φαφλατάδες για συνεντεύξεις
που ’ναι έτοιμοι για όλα για τις πιο τρελές ορέξεις
Κάν’ τους εξώφυλλα καν’ τους αφίσα
ρίχ’ τους στα πούπουλα κι εμάς στην πίσσα
σσσσ…!μην πεις όμως κουβέντα
κράτα ό,τι σου ’ρθε στο μυαλό για τα ραμολιμέντα
που σου απομείνανε για θέμα πάρτα γράψε
κι ότι σκεφτόσουνα μικρός απόψε θάψε
μαζί με την ψυχή σου στο τέλος του αιώνα
δεν κάηκε για σένα μαλάκα η Βαβυλώνα.

Μην πεις κουβέντα
κόψε τα λόγια τα καλά τα κομπλιμέντα
μην πεις κουβέντα
έχω για πάρτη σου πολλά ρε ντοκουμέντα

μην πεις κουβέντα
εγώ ρε δεν πουλάω πολύ δεν έχω ρέντα
μην πεις κουβέντα
δεν σου έσπρωξα τα φράγκα εγώ αλλού είναι η κέντα.

6 Παράφρων
Lyrics

Βαβυλώνιο τέρας δεν έχω σώας τας φρένας
κι αν ακούσεις τι λέω δε σου φταιει κανένας
μια κλωνοποίηση ήχων κι αδιάφορων στίχων
μια επιδότηση εξουσίας για το βάψιμο τοίχων
δε θα πάρω, εγώ έχω μάθει αλλιώς
να σαλτάρω παρανόμως και να γράφω ο τρελός
παντού ό,τι θέλω να βγάζει φλόγες το σπρέι
και το μικρόφωνο στα χέρια μου να κλαιει
τ’ όνομά μου απλώνει και μια φήμη υπόγεια
σου βουλώνει το στόμα και σου πνίγει τα λόγια
τα δήθεν σου και δε γουστάρω σου λέω
να υπάρχεις χωρίς λόγο κι η αλήθεια είναι πως φταιω
που δε μίλησα πριν όμως τώρα είμαι εδώ
με μια φάτσα που προσβάλει τη δημόσια αιδώ
γιατί απεφάνθη η μουσική επιτροπή των κάφρων
είμαι hip hop κάνω low bap είμαι Παράφρων.

Πίστεψε όσα ακούς εγώ τα ’κανα δίσκο
για ν’ ακούω τι λέω παίρνω μόνος το ρίσκο
και σκρατσάρω μια φράση έτσι απλά για τη φάση
το hip-hop φάρμακό μου έχει αρχίσει τη δράση
μου τρυπάει τ’ αυτιά μου κυλάει στο αίμα
φτάνει μέσ' τη καρδιά, μου ξεβγάζει το ψέμα
δέστο πάνω στα μάτια θα κατέβει στο στόμα
μη κοιτάς χαμηλά δεν έχω αρχίσει ακόμα
να γκρεμίζω να καιω τα όνειρα κάποιων άλλων
μπορεί να ’μαι όλο λόγια αφού είμαι παράφρων
για φαντάσου όμως φίλε κάτι από όλα να γίνει
και ν’ αρχίσει όποιος φταιει την αλήθεια να φτύνει
Θα χαρώ Βαβυλώνα με τη νέα σου εικόνα
θα βουτήξω μπογιές και θα βάψω χειμώνα
τη τρελή τη χαρά σου και τ’ όργιο των άκρων
κι ότι θέλω θα κάνω αφού είμαι Παράφρων.

Το βασίλειο γκρεμίζω των κάφρων
βαβυλώνιο τέρας γεννημένος παράφρων
με μισεί ο βασιλιάς με μισούν οι αυλικοί του
ένας τρελός είμαι ρε που ακούει την ψυχή του.

7 Στον κόσμο μου
Lyrics

Μ’ ένα μολύβι στο χέρι κι ένα χαρτί κάτω απ’ τ’ άλλο
σας έστειλα δαιμόνια μου στο διάολο
είτε ζωγράφιζα σκιές είτε μιλούσα με το χθες
μέσα από λέξεις που σε πάνε όπου θες
χωρίς να χτίσω ούτ’ ένα τοίχο δε φοβάμαι
κάτω από στέγη χρώμα βαθύ μπλε κοιμάμαι
κι άμα ξυπνήσω από τον ήλιο το πρωί
με νερό απ’το πρόσωπό μου θα ξεπλύνω τη ντροπή
κι ύστερα πάλι με το μικρόφωνο αγκαλιά
όσα φωνάζω θα σου κόβουν τη μιλιά
και θα τραβήξω μονάχος μου το δρόμο μου
κι άμα με ψάχνεις θα ’μαι στον κόσμο μου

Και θα τραβήξω μονάχος μου το δρόμο μου
κι άμα με ψάχνεις θα ’μαι στον κόσμο μου

Στο ίδιο τραπέζι με σας το ξέρω δε χωράω
μα ούτε και τα ψίχουλα που πέφτουν κυνηγάω
στ’ αρχίδια μου σας γράφω και το υπογράφω
αν είμαι ο χαμένος από μένα θα το μάθω
κι ας παν' να σπάσουν το κεφάλι μου οι γρίφοι
αυτό που ζω εγώ δεν είναι παραμύθι
αφού δε βλέπω να είναι το τέλος του καλό
παρ’ όλα αυτά εγώ δε βάζω ρε μυαλό
κι είναι μαγκιά μου αφού μονάχος ταξιδεύω
δε χρειάζομαι βοήθεια μπορώ και τα πιστεύω
όλ' αυτά που αγαπώ κι είναι κοντά μου
κι ας μην τα νοιώθεις πουθενά είναι δικά μου
καλύτερα στον κόσμο μου κι ας είμαι και τρελός
ίσως τουλάχιστον μπορέσω να ξεφύγω εντελώς
από ’κείνη τη μιζέρια που μπορείς και την αγγίζεις
που την βλέπεις την ακούς και την μυρίζεις
κι αν μου τη λες που ακούω και φωνές
ίσως τρομάξεις αν ακούσεις μερικές απ’ αυτές
μα εγώ τον ξέρω τον χειρότερο εχθρό μου
είμαι εγώ εδώ στον κόσμο τον δικό μου

Και θα τραβήξω μονάχος μου το δρόμο μου
κι άμα με ψάχνεις θα ’μαι στον κόσμο μου.

Μη με φωνάξεις ξανά για δικιά σου δουλειά
γιατί μπορεί να κάνω λάθος πάλι την παραγγελιά
μη μου μιλάς ρε πολύ, δε θα γίνω χαλί
δεν κάνω πέρα, για τη δικιά σου τη βολή
κι αν πόλεμο γουστάρεις παίρνω ρόλο εγώ αντάρτη
κι όλ’ αυτά γιατί στα λόγια κάνω κράτει
τραβηγμένος, τα πίνω με τη σιωπή
αφού δεν βάζει λεει νερό μες το κρασί
κι έτσι κομμάτια και οι δυο μας τραγουδάμε
και για τον κόσμο τον δικό σας δε μιλάμε
μόνο φτιάχνουμε τραγούδια κι ιστορίες με εικόνες
που τους δώσανε ζωή οι πιο ωραίοι μας χειμώνες
χαμογελάμε πικρά στην κάθε δυσκολία
και το γλεντάμε με την μελαγχολία
με το κρύο μουσαφίρη κι έναν ήλιο κακομοίρη
η σιωπή δεν μου χαλάει ποτέ χατίρι
παρέα μ’ εκείνη κοιτάμε κάθε ανάσα
και στο χέρι το δεξί μου κάθε σκέψη κάνω πάσα
δείχνω στις λέξεις το σωστό το δρόμο
και λίγο λίγο φτιάχνω τον δικό μου κόσμο.

8 Πυροβάτης
Lyrics

Τι θέλεις ρε Τι με κοιτάς
Είμαι κι εγώ ένας τρελός απ’ τη φυλή της φωτιάς
για να καταλάβεις άκου με προσεκτικά
τα λόγια που θ’ αφήσω μοιάζουνε βεγγαλικά
αλλού τα περιμένεις κι αλλού αυτά σου σκανε
σε τρομάζουν και τ’ αυτιά ρε σου τρυπάνε
σου γεμίζουν με χρώμα το μουντό σου ουρανό
και σου κάνουν το σκοτάδι φωτεινό
κι εσύ αμήχανα γελάς, σαν χαζός παντού κοιτάς
και δεν ξέρεις αν θα φύγεις που θα πας
μένεις κοντά μου και με κοιτάς δειλά δειλά
και εγώ σου δείχνω να κοιτάξεις χαμηλά
στα κάρβουνα εκεί που είναι για μένα αναμμένα
θα απλώσω όσα όνειρα μου δεν συνάντησα καμένα
γιατί όταν γεννήθηκα πάτησα στη φωτιά
με είδανε που γέλαγα κι ουρλιάζαν δυνατά
άλλοι με λέγαν δαίμονα κι άλλοι σατανά
κι όσα κι αν μου κάνανε την έβγαλα φτηνά
και θα ’μαι εδώ μέχρι να φύγει η νυχτιά
και να μην έχει άλλη φωτιά

Τι θέλεις ρε Τι με κοιτάς
Είμαι κι εγώ ένας τρελός απ’ τη φυλή της φωτιάς
και θα ’μαι εδώ μέχρι να φύγει η νυχτιά
και να μην έχει άλλη φωτιά.

Σε πείραξαν οι φλόγες στο κεφάλι
και δεν βλέπεις το μαύρο σου το χάλι
σε πιάσανε μαλάκα οι αναθυμιάσεις
κάτσε ακόμα άλλο λίγο και θα σκάσεις
θα κοκκινίσεις, θα φουντώσεις, θα φουσκώσεις
κι αν προλάβεις και γλιτώσεις και δε λιώσεις
θα μαζέψω ό,τι έχει μείνει απ’το κορμί σου
να ’χω κάτι απ’ τη χαμένη ύπαρξή σου.

Μη χαίρεσαι μαλάκα δεν ήρθε η ώρα ακόμα
τη χολή που έχεις φτύσει ξαναβάλτηνε στο στόμα
γιατί εγώ τα κάρβουνα τα έχω για κρεβάτι
λες να με βγάλαν άδικα ρε ηλίθιε πυροβάτη
ανέβα παλιοβέβηλε απάνω εδώ στη θράκα
να σου φύγει η μαγκιά και να κοπεί κι η πλάκα

Άσε με εγώ να είμαι εντάξει είμαι καλά ψημένος
έχω φωτιά εγώ μέσα μου κι είμαι ευχαριστημένος
Ναι ωραίοι είστε όλοι κι εγώ είμαι ο μαλάκας
πουλάτε μούρη κάνατε κι ένα CD της πλάκας
φέρτε τα ποσοστά μου αυτά είναι τα μόνα
που με κρατάνε δίπλα σου ακόμα Βαβυλώνα.

9 Φάντασμα
Lyrics

Ας είναι ρε αυτό που βλέπω στον καθρέπτη να ηρεμήσει
δεν υπάρχει άλλο δάκρυ να κυλήσει
ας είναι Θεέ μου επιτέλους να ησυχάσει
το κακό σημάδια αφήνει αλήθεια πίσω σαν περάσει
κι εγώ γυρνάω όπου έχει φως
μα ίδιες σκιές αφήνει πίσω του ο καιρός
και μια βαριά ανάσα πάντα πίσω να μ’ ακολουθεί
που δε λεει να χαθεί
σαν φάντασμα απ’ το παρελθόν ντυμένο μ’ αναμνήσεις
κι εγώ ζητάω στιγμή μου πίσω να γυρίσεις
εδώ που ’μασταν πριν ή λίγο πιο μετά
βλέπεις τα ξέχασα όλα αυτά
μα είναι δεμένα τα όνειρα σφιχτά και οι ελπίδες
στα πόδια μου καιρό τώρα σαν αλυσίδες
που τις νοιώθω μόνο όταν παύω να πετάω
να γελάω ν’ αγαπάω να τραγουδάω
και φταις και συ λίγο φάντασμα μου από το παρελθόν
και φταιω και ‘γω που ’χω βολευτεί ξανά μέσ' το παρόν
μα πιο πολύ θα φταιω για ό,τι αφήσω να μου φύγει
για ό,τι αφήσω το μυαλό μου ν’ αποφύγει

Μα δε βαριέσαι είμαι μικρός εγώ για να γυρνάω πίσω
σ’ αυτά που ποντάρανε πιο πριν για να νικήσω
ή να χάσω ό,τι έχει μείνει από τα πάθη μου
η δικιά μου έμμονη ιδέα είναι τα επόμενα τα λάθη μου
κι αν είναι φάντασμα να 'ρθει θα βγει από οθόνη
την ψυχή μου δεν θα βιάζεται να την πληγώνει
θα φαει πρώτα το μυαλό μου ·εξέλιξη για το καλό μου
θα θεωρεί κάθε χαμένο όνειρό μου
γι ’αυτό τα λάθη είναι μπροστά εκείνα που φοβάμαι
δεν έχω ανάγκη τα παλιά και να θυμάμαι
είναι κρυμμένο στο μέλλον το δικό μου μυστικό
κι ίσως αυτό να τ’ αποφύγω δεν μπορώ.

Κι αφού μ’ αφήσατε επιτέλους ρε να πω για το παρόν
που σέρνει πάντα κάτι από την ώρα των σκιών
ακούστε λοιπόν, έχω για παρελθόν
ό,τι δεν πρόλαβα να φτύσω στο παρόν
και για μέλλον ένα πόνο μεγάλο να γουστάρω
αν έχω τίποτα που αξίζει για να πάρω
σέρνω το σήμερα μαζί μου γι’ αυτό και η ψυχή μου
τραγουδάει ξανά λοιπόν για τη στιγμή μου
εκείνη που στο τώρα χρόνια είναι χαμένη
και την καλή την ευκαιρία περιμένει
μα εγώ βαρέθηκα δεν θέλω πια να 'ρθει
βολεύτηκα να ξέρω ότι για πάντα έχει χαθεί.

10 Αρχή επί τέλους
Lyrics

Πέφτει η Βαβυλώνα, πέφτει
πέφτει, άκου τη που κλαιει
πέφτει, σέρνει κάθε ψεύτη
κι η φωτιά γελάει που καιει
πέφτει, κι η χαρά ικετεύει
για να σ’ αγκαλιάσει κλέφτη,
όμως, η φωτιά θεριεύει
κι η μεγάλη πόρνη πέφτει.

(Δώσαμε σ' αυτό το hip hop μπουλούκι το όνομα της μεγαλύτερης πόρνης, και το 'παμε «Βαβυλώνα». Γιατί όλοι έχουμε νιώσει την ανάσα της, όλοι έχουμε μαγευτεί από την ομορφιά της, όλοι έχουμε μεθύσει από τ' άρωμά της, όλοι έχουμε μετανιώσει που τη γνωρίσαμε κάποτε. Και τώρα στο τέλος αυτού του αιώνα θα τη δούμε να κλαιει, να πέφτει και να ικετεύει να κριθεί. Από ποιους άλλους Πάντως όχι από μας. Εμείς είμαστε κομμάτι της, είμαστε άνθρωποι, τα αιώνια τέρατα παιδιά της.)

11 Βαβυλώνα (broken code mix)
Lyrics

Με παίρνεις σύννεφο μαζί σου το ταξίδι αυτό το ξέρω
το ’χω κάνει πιο παλιά πολλές φορές και το υποφέρω
όταν ζυγώνεις ουρανό και μου μικραίνει πάλι η γη
με πονάει ξανά του χρόνου η πληγή
Μοιάζουν μικρά τα είδωλά σου Βαβυλώνα
και είναι εξαίρεση ό,τι βλέπω στον κανόνα
είναι άφαντοι οι νικητές, αδύναμοι οι μηχανισμοί σου
τα είδωλά σου από δω σαν ν' αγνοούν την ύπαρξή σου.

Μ’ αυτό που μένει κι η πιο μεγάλη διαφορά
είναι ότι κρύβεται καλά η διαφθορά
κάτω από σάρκες μέσα σε τοίχους
σαν να κρατάει φυλακισμένους λεει τους ήχους
της ψυχής που έχει γνωρίσει απ’ τη γαλήνη
για ν’ αγκαλιάζει ό,τι μισούσε κι ό,τι φτύνει
παντού μ’ οργή, μήπως θολώσει η εικόνα,
μα εγώ σ’ ακούω και σε νοιώθω Βαβυλώνα.

Μας έπιασε η νύχτα ώρα να πάμε χαμηλά
κι ας γουστάραμε κι οι δύο από ψηλά
νοιώθω πως έρχομαι ακόμα πιο κοντά σου
είναι αυτό το βουητό κι η μυρωδιά σου
που άλλους μαγεύει, άλλους τρελαίνει, άλλους παιδεύει
μα εμένα όσο σε θυμάμαι με μπερδεύει
για το σωστό, για την αλήθεια, για το ψέμα,
την αδικία, τη μοναξιά, τη τύχη και το αίμα.

Κι είναι τα φώτα δυνατά και τρομάζω
δε μ’ έχεις μάθει καλά τον φόβο ν’ αγοράζω
κι ενώ με θες και με τραβάς πάλι κοντά σου
εγώ μπορεί να έχω ξεχάσει από το φόβο τ’ όνομά σου
Να σε λέω σιωπή, να σε λέω γιορτή,
να σε λέω σιγουριά, να σε λέω γιατί…
Να σε λέω τραγούδι, να σε λέω εικόνα
ή έτσι απλά Βαβυλώνα

12 Πείραμα/Τερατογέννηση
Lyrics

Κρυφά σ’ ένα εργαστήριο με ραγισμένους τοίχους
δύο τρελοί αλχημιστές ανακατεύουν ήχους
ξάφνου πετιέται ο πιο τρελός ο ένας απ’ τους δύο
που στην πραγματικότητα καιρό έχει πει αντίο
ούρλιαξε τότε δυνατά και είπε για ένα τέρας
που θα γεννιόταν τελικά πριν απ’το φως της μέρας
μα το πείραμα δε πέτυχε και πριν η νύχτα φύγει
το τέρας μούρη έσκασε και όπου φύγει-φύγει.

Και ναι! Καλά μας γεννητούρια
οι Βαβυλώνα είναι έτοιμοι ν’ αρχίσουνε τα γιούρια
Τρυπώνουνε και χώνονται μέσα σε συνειδήσεις
να σου θυμίσουν όλα αυτά που βιάστηκες να φτύσεις.

Θα με βυζάξει η ζωή τα πιο όμορφά της ξύδια
να τηνε δω από τώρα αλλού ν’ αρχίσω τα ταξίδια
Ακόμα δε γεννήθηκα με σπρώχνει η καρδιά μου
να βεβηλώσω κάθε τι που θα βρεθεί μπροστά μου
Κι εγώ φωτιά γεμάτος παλεύω με τις λέξεις
κι αυτά που λέω τα εννοώ και πρόσεχε μη μπλέξεις.
Στα χέρια όταν ξεμύτισα είχα ΜΚ2
η δόση έπεσε διπλή, εγώ είμαι το θηρίο
Που πόνεσε το τέρας και πριν το φως της μέρας
σε ξέρασε απάνω μας και θα τελειώσει ο αέρας
Μη τους φωνάζεις πρίγκιπα και μπες στο παραμύθι
τώρα ανήκουμε όλοι μας στο τέρας που εγεννήθει.

Μη με ρωτάς κι εσύ ποιανού Θεού ήταν θέληση
ακόμα μια του 9 hip-hop τερατογέννεση
μα τρέχα πες το σ’ όλους παντού για να ησυχάσουν
γεννήθηκε το τέρας μπορούν να το γιορτάσουν
η πόλη δεν αλώθηκε μονάχα ξεβρακώθηκε
να υποδεχτεί την τρέλα μας παντού που διαδόθηκε
Μπορεί και να μισήσουμε μπορεί να κλαψουρίσουμε
ίσως να μη λυγίσουμε ίσως και να τους βρίσουμε
Κι αν πάλι δεν σας πείσουμε χωρίς να γονατίσουμε
για να μας βγει η ρίμα, μπορεί να τους γαμήσουμε
Ω! Καυτό πιπέρι στο στόμα σου θεριό
πάρε την Εσμεράλδα σου και στο καμπαναριό
Με τρόμο, δια μέσου, τα ψάρια που τα πας
βρωμάς ρε σιχαμένε βρωμάς μη τ’ ακουμπάς
σαπίσαν τα κεφάλια μα μείναν τα κορμιά
το τέρας τι θα φαει θα πάθουμε ζημιά.
Δε ξέρουμε τι λέμε μα αυτή είναι η νέα μόδα
φλωράκια όλο φωνές το άκουσα και το ‘δα
θέλω να μείνω εξαίρεση αδέρφια στον κανόνα
νεογέννητο βλαστάρι δικό σου Βαβυλώνα.

Αυτό είν’ το τρίτο το κουπλέ ωραίο όχι σαν τ’ άλλο
κουραστικό κι όλο βρισιές και τόσο δα μεγάλο
θα τα πω ευγενικά με κυριλάτες ρύμες
πλούσιες φινετσάτες κι όχι όπως λεν’ οι φήμες
Θα φτιάξω μια όμορφη αρχή και πιο μετά στη μέση
θα έχει σουρεαλισμό μπορεί και να σ’ αρέσει
και μια καλή συμμετοχή μεγάλου τραγουδιάρη
να δω βινύλιο χρυσό και εγώ ρε που να πάρει
Δίνω όσα δώσανε αυτοί και κάτι παραπάνω
αρχίζω και τα extreme τα games αν πρέπει να το κάνω
θ’ αλλάξω και το θέμα θ’ αλλάζω και κουβέντα
θα λέω για την εξοχή για την καινούρια τέντα
Για το παραθύρι σου που δε μυρίζει ψάρια
κι ας μην καπνίσω σήμερα ρε μάγκες τι χαμπάρια
τι είχαμε τι χάσαμε ρε πως περνάει η ώρα
και το κουπλέ που άρχισα θα το τελειώσω τώρα.

Το πείραμα ο προφέσορας δεν έφερε σε πέρας
και πριν το φως της μέρας γεννήθηκε το τέρας
μια παρωδία hip-hop χωρίς καμιά συναίνεση
και φταινε οι δυο τρελοί για την τερατογέννεση.

13 Ερυθρούς κους-κους/ Το κόκκινο τραγούδι
Lyrics

Μάζεψα στιγμές από εφιάλτες κι όνειρά μου
έκλεψα λάθη αλλονών που βρέθηκαν μπροστά μου
θυμήθηκα τα λόγια τις ευχές και τις κατάρες
πούλησα και μούρη, μου τελειώσανε και οι χάρες
άνοιξα την ψυχή μου, μα τίποτα δε βρήκα
έκλεισα και το στόμα την πιο καλή μου προίκα
κι ήθελα να γλιτώσω να δείρω να σκοτώσω
ήθελα να μεθύσω να λιώσω να προδώσω
ν’ ανοίξω τέρμα γκάζι η νύχτα με τρομάζει
κι ο πόνος την καρδιά μου σα να κατασπαράζει
να παίξω δυνατά να λέω μαλακίες
ν’ αντέχω τους ρουφιάνους κι όλες τις αδικίες
να λέω καλά λόγια για όλους τους τελειωμένους
να θέλω να ησυχάσω απ’ όλους τους θλιμμένους
να κάνω ότι να ’ναι κι αυτά που με πονάνε
να τρέχω τώρα εγώ σ’ όσα με κυνηγάνε
κι αν κάπου είσαι χωμένος στην άκρη και μ’ ακούς
να πας να πεις στους φίλους μου εκείνους τους τρελούς
πως κόκκινο τραγούδι ετούτο θα το βγάλω
κι ας πάνε όλα στο διάολο

Και τι με νοιάζει εμένα δεν είμαι αγγελούδι
ρε κάντα όλα λίμπα και πες και ένα τραγούδι
κι εμένα φώναξέ με αν φέρεις κάνα ξύδι
και μπαίνω για καλά ρε μάγκα στο παιχνίδι
γιατί ρε η μανούρα δεν πάει χωρίς εμένα
κι αν πάλι με ξεχάσεις αφού τα ‘χεις χαμένα
κακό του κεφαλιού σου μπορεί να τις αρπάξεις
και κόκκινο με αίμα το τραγούδι σου να βάψεις.

Κόψε τα μπινελίκια κατάντησε αηδία
το ωραίο σου τραγούδι έγινε παρωδία
κι αν είναι εδώ που ήρθα ν’ ακούω τον καθένα
καθόμουνα να δω και κάνα κώλο στον Antenna
καλά ρε τι έχει ο άλλος τρελάθηκε τελείως
δε το ’χει πάρει πρέφα πως γίνεται γελοίος
τη μία τσαμπουκάς την άλλη με λουλούδια
την είδε και κουλτούρα με κόκκινα τραγούδια
Μάγκες εγώ είμαι O.K γι’ αυτό έγινα DJ
φοράω τ’ ακουστικά μου πατάω και το play
σκρατσάρω κι έχω πάνω το δίσκο με τον ήλιο
για κείνους που μου μάθαν το low bap και το βινύλιο.

Μου σπάσατε τα νεύρα, έτσι ‘ναι ρε οι φίλοι
πάνω που ’χα νικήσει το χρόνο και την ύλη
με τόση ρε μανία ενάντια στην ανία
αφού είχα σχεδιάσει και μια αυτοκτονία
μα τώρα γάμησέ τα ξενέρωσα τελείως
την είδε ο ένας πατέρας μου την είδε ο άλλος θείος
κι αρχίσατε τις συμβουλές σα να ’μουνα παιδάκι
και ξέχασα πως βάφτισα κι αυτό το τραγουδάκι.

Στο κόκκινο τραγούδι κι αν ακούσεις κάνα ψέμα
δεν θα ’χει καμιά σχέση με τη βία και το αίμα
το κόκκινο τραγούδι είναι έξω από το ρεύμα
γιατί ο ποιητής δεν βρήκε ακόμα θέμα.

14 Η φυλή της φωτιάς
Lyrics

Low Bap, Θεέ μου σ’ ευχαριστώ
πήρες τους φλώρους μακριά κι ήτανε ότι πιο σωστό
μάζεψέ τους κι όλους στην ίδια εταιρία
να καταλάβουν όλοι τώρα είναι ευκαιρία
από ποιους και γιατί μεγαλώνει το κακό
όσοι κάνουμε low bap έχουμε ένα μυστικό
που ήρθε η ώρα να το μοιραστούμε μ’ όλους
ναι ήρθε η ώρα να διαλέξουμε τους ρόλους.
Εδώ στα μέρη της φωτιάς μεγαλώνει μια φυλή
που ίσως δε μάθετε ποτέ οι πιο πολλοί
κι είναι κρίμα να σας λιώνουνε στο ποίημα
και σας πάνε κουτουρού τελείως χύμα
της ψυχής οι αιώνιοι επιστάτες
σας διαλέγουνε τους κλόουν και τους επαναστάτες
που θα βάλετε μπροστά στα σάπια όνειρά σας
και νομίζετε μαλάκες ότι ήρθε η σειρά σας
μα σίγουρα πιστεύω ότι όλοι δε μασάνε
στα σκουπίδια την ψυχή τους δε πετάνε
είναι θέμα περηφάνιας είναι θέμα και μαγκιάς
ρώτα να μάθεις για τη φυλή της φωτιάς.

Γι’ αυτό κι εμείς στη Βαβυλώνα που η τρέλα περισσεύει
δε βάλαμε ποτέ τη ζωή να ικετεύει
χαρά δόξα σταριλίκια και λεφτά
άκου που σου λέω τα φτύνουμε όλα αυτά
μας φτάνει το low bap μισούμε την πουστιά
το κεφάλι μας το βάζουμε συνέχεια στη φωτιά
κι ακούστε όλοι αυτοί που φωνάζουν άδικα
σε λίγο το hip hop θα χώσουν στα σκυλάδικα
θα του βάψουν τα μαλλιά θα το ντύσουνε μοδάτα
θα φτιάξουν πανίσχυρα αδελφάτα
θα πληρώνουνε βιτρίνες για να μείνουνε πιστές
όπως πάντα θα λαδώνουν πωλητές
θα λανσάρουν προϊόντα με ημερομηνία λήξης
όχι μόνο για το χρήμα μα κι ενάντια της πλήξης
και το λάθος δε μπορεί θα τους ξεφύγει
βλέπεις όπου να ’ναι η ημερομηνία λήγει
και θ’ αρχίσει να βρωμάει το προϊόν
βλέπεις έσερνε καιρό ένα σάπιο παρελθόν
που δεν το πιάνουνε τα συντηρητικά
ούτε των ηλίθιων τα ελαφρυντικά.

Δεν ξέρω ρε τι λέτε για μένα έχουν πεθάνει
αφήνω το σκοτάδι τον πόνο μου να γιάνει
γύρω απ’ τη φωτιά παρέα μ’ ένα μπουκάλι
να φτύνω μια γουλιά σ’ αυτήν να πίνω εγώ την άλλη
γαμιόλες τι πιο ωραίο οι φλόγες να σε ζώνουν
μαζί με την ψυχή τα λόγια να πυρώνουν
μα τώρα τι τους λέμε δεν πα’ να γαμηθούνε
όσοι είναι πιο κοντά πρώτοι θα πουληθούνε
εγώ δεν έχω φίλους εγώ δεν έχω αδέρφια
γιατί χαθήκανε νωρίς όταν αλλάξαν κέφια
δεν θέλω εγώ κανένα να σέρνεται μαζί μου
η μοναξιά μου βλάκες αυτή είναι η φυλή μου
η μόνη που για πάρτη μου έκανε κι αβάντα
γι’ αυτό και αποφάσισα να την τραβάω για πάντα
μέχρι να πάω στο διάολο κι εγώ σε μια νυχτιά
και να ραπάρετε όλοι σας γύρω μου στη φωτιά

Είναι θέμα περηφάνιας και μαγκιάς
ρώτα να μάθεις για τη φυλή της φωτιάς
είναι low bap κι αυτή η γη που πατάς
έγινε στάχτη απ’ τη φυλή της φωτιάς.

15 Θηρίο
Lyrics

Πρώτα απ’ όλα το θηρίο είδε το φως
το θρεμμένο το βλαστάρι βγήκε εμπρός
μ’ ακουστικά στ’ αυτιά κι ένα μίκτη μες τα χέρια
και φοβήθηκε κι η νύχτα και τ’ αστέρια
στάθηκε κι είδε τριγύρω απ’ την κοιλιά του
σαν άρχοντας καμάρωνε συνέχεια τα κιλά του
το χάρισμά του εκτός απ’ τη μαγκιά του
του το ’χε φτιάξει ο Θεός για φορεσιά του.
Έψαξε μύρισε και βρήκε δυο πικάπ
μαζί του έσερνε βλέπεις το μικρόβιο του ραπ
και χράτσα χρούτσα πήραν φωτιά οι βελόνες
- του δισκοθέτη ο καημός ρίχνει κολώνες.
Με τόσο όγκο με τόση οργή
με τόσο βάρος πρέπει να πονάει κι η γη.

Κάνει τον ήλιο να πεθαίνει από το κρύο.

Κυρίες και κύριοι, μπροστά σας το Θηρίο.

Βαβυλώνα αυτό είναι το θεριό σου
κι η παρακμή πάλι ζήλεψε το γιο σου
όταν τον άκουσε να παίζει με μανία στα πλατό
γιατί δε βρήκε ένα σημείο του τρωτό
Τον είδε να σκρατσάρει τον είδε να μιξάρει
τον είδε να τα παίρνει με τους φλώρους να σαλτάρει
είδε και τη σκιά του τριγύρω της ν’ απλώνει
τον άκουσε να βρίζει και να της τα χώνει
τον άκουσε να λεει πως πριν να γεννηθεί
υπήρχε ένας μύθος για κάτι που θα 'ρθει
να πνίξει τα πουστράκια που δε σέβονται καθόλου
μες τα δικά τους λόγια που αποδείχτηκαν του κώλου
να κάνει κάποια μάτια ξανά ρε να δακρύσουν
κι όση έμεινε κακία μέσα τους να τη φτύσουν
σε κάποιους να θυμίσει πως ξέχασαν το αντίο
τους φόβιζε που υπήρχε σαν σκέψη το θηρίο.

Κάνει τον ήλιο να πεθαίνει από το κρύο

κυρίες και κύριοι μπροστά σας το θηρίο.

16 Φαινόμενο
Lyrics

Μοιράζεις λόγια σαν στολίδια από δω κι από κει
και δε γνωρίζεις λίγο μπέσα τι θα πει
κι έτσι μπροστά σου μπορεί οι μάγκες να φαίνονται φτωχοί
αφού απ’ τα λόγια τα πολλά προτιμάνε τη βροχή
μα τι σου λέω τώρα η συννεφιά σε βρίσκει σπίτι
και μόνο όταν τελειώσει η μπόρα εσύ θα σκάσεις μύτη
φοβάσαι το κρύο, γιατί είσαι από τζάκι
ένας ράπερ αλητάκι ξυρισμένο ή με μουσάκι
ο μπαμπάς να σου τα χώνει η μαμά να καμαρώνει
κι ένας βλάκας πιο μεγάλος να πληρώνει
για να γίνεσαι χρυσούλης ο καημένος ο φτηνούλης
και να χαίρεται μαζί σου κάθε μπούλης
το ίδιο γελοίος ή και ψευτοοργισμένος
το ίδιο άρρωστος, σάπιος και ξεπεσμένος.
Λοιπόν, γελοίε μπράβο από μας και είναι επόμενο
η ξεφτίλα σου να είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο.

Παλιά όλα τα νούμερα που μοιάζανε με σένα
τα είχανε του κλότσου και του μπάτσου τα καημένα
μα στην Ελλάς του δυο χιλιάδες οι νέοι βασιλιάδες
ζητάνε από τσολιάδες στριπ-τιζ και τεμενάδες
κι ανοίγουν τις γιορτές πολιτισμού τους
με άρωμα ψαρίλας που ταιριάζει και στο νου τους
κι εσύ όλο γέλια, χαρά κι όλο καμάρι
αυτοί που δε σε ξέρουν δε σε πήρανε χαμπάρι
κι είσαι φαινόμενο κι όσοι σε σιγοντάρουν
θέλουν πίσω όσα νομίζουν πως τους κλέψανε να πάρουν
γνωστοί αοιδοί με υπέρλαμπρη καριέρα
μ’ έχει πνίξει η αηδία, θέλω αέρα
μείνε με τις αδερφές που σου στήνουν κειμενάκια
μάζεψε όλα τα χαζά που παίρνουν τα δισκάκια
στήσε από τώρα τη γιορτή είναι αναμενόμενο
σε έχει ανάγκη αυτή η χώρα είσαι φαινόμενο.

Μπράβο σου ρε, είσαι φαινόμενο!

Γι’ αυτή τη χώρα αναμενόμενο.
Μπράβο σου ρε, είσαι φαινόμενο!
Ένα ταλέντο hip hop πολλά υποσχόμενο.

Μπράβο σου ρε, είσαι φαινόμενο!
Θέλω να δω ποιο θα 'ναι το επόμενο.

17 Θόρυβοι
Lyrics
18 Ανακωχή
Lyrics

Κήρυξα προσωρινή ανακωχή
μαζί σου παρακμή
κι ό,τι έχει απομείνει
θα το πούμε στη σκηνή
συγνώμη κι αν σε πλήγωσα
μα βλέπεις τα παιδιά σου
σέρνουν παντού
σέρνουν παντού τη μυρωδιά σου
για να σε ζυγώσω σύρθηκα τόσο χαμηλά
στην έφερα, περίμενες να 'ρθω από ψηλά.
Την επόμενη φορά αν αντέξουμε κι οι δυο
θα γίνει της πουτάνας ένα σκέτο ρημαδιό
γιατί τώρα με ξέρεις, με διάβασες καλά
επίτηδες σου ανοίχτηκα - δε μάσησες - και σου ’χωσα πολλά
θα περιμένω την κατάλληλη εποχή
τώρα είναι απλά ανακωχή - μα όχι για πολύ.